Dit stiftgedicht gaat over mijn vader, zijn laatste dagen en de stilte die na zijn overlijden achterbleef. Door woorden uit een bestaande tekst te selecteren en andere woorden weg te strepen, ontstond een persoonlijk gedicht over afscheid, gemis en verlies.

Vader
dood
wachtend
wachtend
laatste dagen verstreken
gesloopt
rookte sjekkies
alleen
zonder mama
koud
familieleden troosten
het huis
niets bewoog
schrap voor hulp
een knuffel
Uit: Verdriet is het ding met veren (Max Porter)