Met bewondering
stiftgedicht over eenzaamheid
Eenzaamheid en afgunst kunnen dicht bij elkaar liggen. In dit stiftgedicht kijkt iemand van een afstand naar een ander die alleen lijkt te zijn, maar daar juist van lijkt te genieten. Zo ontstaat een klein gedicht over kijken, vergelijken en bewonderen.
Eenzaamheid
Dat zwijgend naar buiten tuurt
Afgunst
als gezelschap in de zon
Eenzaam leven
Hij geniet ervan
Met bewondering
Uit: Miauw (Middas Dekkers)
